گزارشی از تحصن ایرانیان مقیم اتریش در برابر مقر سازمان ملل در وین

ایرانیان مقیم شهر وین در کشور اتریش همانند دیگر ایرانیان خارج از کشور, پس از کودتای انتخاباتی به مراتب اعتراض خود را به مخدوش نمودن آرای مردم ایران و همچنین کشتارهای خیابانی به طرق گوناگون اعلام داشته اند . از روز سه شنبه 9 تیرماه 1388 برابر با 30 جولای 2009 جمعی از ایرانیان ساکن در وین با پیشنهاد دکتر حسن نایب هاشم از فعالان سیاسی و حقوق بشری در این شهر تصمیم به تحصن در مقابل مقر سازمان ملل در وین گرفتند . در این گفتگوی کوتاه با دکتر حسن نایب هاشم , سعی بر آن شد تا گزارشی از روند تحصن , رویکردها و خواست های متحصنین ارائه شود . شایان ذکر است دکتر حسن نایب هاشم پس از صحبت های آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی در روز 23 خرداد و تایید محمود احمدی نژاد به عنوان پیروز انتخابات , اعتصاب غذای خود را در اعتراض به وضع موجود آغاز کرده است که تا کنون ادامه دارد .


آقای دکتر نایب هاشم چرا برای تحصن دفتر سازمان ملل در وین انتخاب شد و از طریق کدام کانال های بین المللی جهت مطرح نمودن اعتراض خود استفاده خواهید کرد ؟


دلیل تحصن در مقابل مقر سازمان ملل این هست که سازمان ملل بزرگترین مرجع بین المللی برای حل مشکلات در مجامع جهانی است و ما می توانیم اعتراض خود را از طریق این کانال در جهان مطرح کنیم . با اینکه سازمان هایی که در شهر وین وجود دارند مستقیما به موضوع روزایران مرتبط نمی شوند اما چون امنیت داخلی ایران در معرض خطر قرارگرفته است و ما شاهد نقض آشکار حقوق بشر در ایران هستیم , می توان از طریق ارتباطات درون سازمانی این مرجع بین المللی , شورای حقوق بشر که مقر اصلی آن در ژنو است را به حرکت وا داشت . ایران کشور تاثیر گذاری در منطقه خاورمیانه می باشد و وقتی امنیت داخلی آن به خطر افتد طبیعتا امنیت منطقه وحتی امنیت جهانی به مخاطره خواهد افتاد . در این راستا شورای امنیت سازمان ملل باید پیام معترضین به کشتارها و سرکوب ها را در جهان انعکاس دهد و با تصمیمات تنبیهی خود حکام ایران را تحت فشار قرار دهد. همچنین طبیعی است که اتفاقاتی که در این 3 هفته در ایران رخ داده است نمونه ای بارز از جنایت علیه بشریت به شمار می آید و عاملان این جنایت باید در دادگاه جزایی بین المللی در لاهه محاکمه شوند . در ضمن از طریق سازمان ملل می توان گزارش فوری سالانه دبیرکل این سازمان را که هرساله به خواست مجمع عمومی در ماه سپتامبربه این مجمع ارائه می شود را خواستار شد . درخواست تشکیل هرچه سریع تر شورای حقوق بشر مهم ترین و اصلی ترین قدمی است که می توان از طریق تحصن در برابر مقر سازمان ملل , برداشت . ما باید مجامع بین المللی و به خصوص سازمان ملل متحد , گزارشگران موضوعی حقوق بشری از جمله گزارشگر اعدام های خودسرانه - صحرایی - غیرقانونی , گزارشگر شکنجه , گروه کار بازداشت های خودسرانه را در جریان اتفاقات ناگواری که بعد از انتخابات ریاست جمهوری در ایران رخ داده است بگذاریم و تلاش کنیم تا همانند سالهای قبل که گالین دوپل و موریس کاپیتون نمایندگان ویژه حقوق بشری در ارتباط با ایران بودند , بازهم گزارشگر مخصوص ایران را داشته باشیم . باید اضافه کنم که خانم شیرین عبادی و آقای عبدالکریم لاهیجی به همراه 10 نفر از برندگان جایزه نوبل هم در نامه ای خواستار سفر بان کی مون دبیرکل سازمان ملل و یا هیئتی به نمایندگی از او به ایران شده اند که سعی ما هم در اینجا بر آن خواهد بود که این تقاضا را هم دربرابر سازمان ملل دنبال نماییم . وین همانند نیویورک و ژنو شهر بسیار پراهمیتی است و تحصن در برابر مقر سازمان ملل متحد سبب خواهد شد تا امیدی در دل ایرانیان داخل کشور که زیرسنگین ترین سرکوب ها و کشتارها و بازداشت های گسترده هستند , به وجود آید . سازمان ملل صدای واحدی ندارد , همچنان که دیدیم دو کشور تاثیرگذار چین و روسیه عجله کردند و بلافاصله به احمدی نژاد تبریک گفتند.علاوه بر روابط دیپلماتیک , کشورهایی هم وجود دارند که اوضاع را به همینگونه که هست می پسندند و در برابر اعتراض ها می ایستند اما باید سعی کرد با شناخت درست از نهادهای بین المللی و تحمل دشواری های بسیاری که در این راه وجود دارد , توقعات مان را با هزینه ای که می کنیم هماهنگ سازیم و از امکاناتی که شاید در شهرهای دیگر اروپا وجود نداشته باشد , حداکثر استفاده را ببریم . ایرانیان سراسر جهان هم باید به سازمان های بین المللی , رسانه های خبری عمومی و احزاب را درهر شهری که هستند فشار بیاورند تا آنها را هم با مردم ایران در این قیام آزادی خواهانه شریک کنند .